สิ่งที่ฉันจำได้และทำตามจากหนังสือเล่มนี้ คือ การเริ่มตั้งเป้าหมายในชีวิต
เป้าหมายตอนนั้น ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าการตั้งใจเรียนและสอบเข้ามหาวิทยาลัย
หลังจากนั้้น เป้าหมายในชีวิตก็เริ่มกลืนหายไปกับการเป็นพนักงานบริษัทคนหนึ่ง
จนกระทั่ง... ฉันได้สนทนากับพี่ร่วมงานในบริษัท
คำพูดของเขาทำให้ฉันฉุกคิด เขาพูดว่า
"ก็ทำงานไป อยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ"
ฉันต้องการชีวิตแบบนั้นจริงๆหรือ ?
ความทะเยอทะยานในตัวฉันบอกว่า ไม่ใช่
ฉันรู้ดีว่า ฉันไม่ใช่คนที่จะยอมหยุดนิ่ง
จากเด็กต่างจังหวัด ที่ต้องย้ายโรงเรียนบ่อยครั้ง แม้จะไม่ได้เรียนโรงเรียนประถมที่ดังที่สุด แต่ฉันก็สอบเข้าโรงเรียนมัธยมที่ดีได้ และฉันก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ดีได้ และฉันก็ไปเรียนต่างประเทศได้ และฉันก็เข้าทำงานบริษัทชั้นแนวหน้าได้
ฉันเริ่มนึกถึงหนังสือเล่มนั้นอีกครั้ง
แต่ตอนนี้ คำถามไม่ใช่ เป้าหมายของฉันคืออะไร
แต่มันเป็น เป้าหมายของฉันควรจะไปได้ไกลขนาดไหน
ฉันมี เป้าหมายแล้ว
ฉันลองถามตัวเองว่า
แล้วมันจะไปไกลกว่านั้นได้อีกไหม
และลองถามอีกครั้งว่า
แล้วมันจะไปไกลกว่านั้นได้อีกไหม
ตอนนี้ฉันเห็นด้วยแล้วว่า
ชีวิตที่มีเป้าหมาย มันจะช่วย ไม่ให้ฉัน"อยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ"
