“อย่าโลกสวยไปหน่อยเลย”
คำพูดที่พบเห็นได้บ่อยๆในกระทู้รักๆใคร่ๆ ว่าทำไมฝ่ายชายไม่มองข้ามเรื่องรูปร่างหน้าตาของฝ่ายหญิง แล้วมามองกันที่นิสัยใจคอ
เรื่องแบบนี้ดูจะไม่ใช่สิ่งที่เพิ่งเกิด
ในยุคสมัยโรมัน ผู้หญิงที่มีรูปร่างอวบอิ่ม แสดงถึงการเป็นมีร่างกายที่สมบูรณ์ รูปร่างแบบนี้จึงเป็นที่นิยมดังที่สะท้อนออกมาในภาพวาด และงานศิลปะ
ในแผ่นดินจีนเมื่อประมาณ 1,000 ปีก่อน ความงามถูกประเมินกันด้วยขนาดเท้าที่ยิ่งเล็กก็ยิ่งสวย แม้ว่าการทำแบบนี้จะทำให้เดินเหินด้วยความยากลำบาก แต่กลับกลายเป็นกระแสนิยมในยุคนั้น โดยเชื่อกันว่าจุดเริ่มต้นของสิ่งนี้ คือเพื่อป้องกันเหล่าสนมนางกำนัลของฮ่องเต้หลบหนีไปได้!
ในซีกโลกตะวันตก ผิวสีแทนบ่งบอกถึงความเป็นเศรษฐี เพราะคนมีฐานะสามารถที่จะออกไปอาบแดดได้ ไม่ต้องทำงานในออฟฟิศ และปัจจุบันผิวสีแทนหมายถึงการมีสุขภาพดี
อ่านแล้วชวนให้นึกถึงคำว่า อุปาทานหมู่
และมันก็คงเป็นอุปาทานหมู่อีกเช่นกัน ที่ฝ่ายชายจะเลือกฝ่ายหญิงที่มีรูปร่างหน้าตาไปตามอุปาทานหมู่ในช่วงเวลานั้นๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น