วันอาทิตย์ที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ความคิดที่ 6 : อายุยืน

ฉันมักจะพบเห็นคนกล่าวว่า ชีวิตคนเรามันสั้นนัก

   แต่ ฉันกลับไม่เคยคิดอย่างนั้นเลย


ฉันว่า ชีวิตนี้ มันยาวนานเกินไปต่างหาก



ลองคิดดูซิ

  ร่างกายมนุษย์อยู่ในช่วงเจริญเติบโต ตั้งแต่เกิดจนร่างกายเจริญเติบโตเต็มที่ ตีอายุประมาณ 20 ปี
  ช่วงนี้ร่างกายจะแข็งแรง เปล่งปลั่ง ระบบในร่างกายยังทำงานได้ดี ปรับตัวได้ง่าย

  ส่วนอายุขัยเฉลี่ย(ของคนไทย) อยู่ที่ 70 ปี

  นั่นแปลว่า เราต้องใช้ชีวิตอยู่ในช่วงร่างกายทรุดโทรมลงถึง 50 ปี

  ช่วงนี้ร่างกายจะเริ่มไม่เก่งเหมือนก่อน

  เราจะได้อยู่กับระบบเผาผลาญที่ทำงานได้น้อยลง ความยืดหยุ่นของร่างกายที่ลดลง และอื่นๆที่จะตามมา


50 ปีแบบนี้ มันสั้นไปอย่างนั้นหรือ

วันอาทิตย์ที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2558

ความคิดที่ 5 : พื้นที่ส่วนตัว

สปอตโฆษณาเดิมๆฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่าบนรถไฟฟ้าบีทีเอส...

ป้ายโฆษณาที่แสดงอย่างเกลื่อนกลาดตั้งแต่บนทางเดินไปจนถึงบนทางด่วน...

 
หากการได้รับรู้อะไรบางอย่างติดต่อกันซ้ำๆจะทำให้ความเชื่อและพฤติกรรมของคนเราเปลี่ยนไป (เหมือนที่นักจิตวิทยาได้ทดลองเรื่องการให้อาหารกับสุนัขตัวหนึ่ง)

 
การที่เราต้องได้เห็นหรือได้ยินโฆษณาอย่างไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธนี้ แล้วค่อยๆเปลี่ยนค่านิยมของคนในสังคมเพื่อการตลาด

มันกำลังรุกรานพื้นที่ส่วนตัวของเราหรือเปล่า?


ความคิดที่ 4 : นิยามคำว่า "สวย"

“อย่าโลกสวยไปหน่อยเลย”


คำพูดที่พบเห็นได้บ่อยๆในกระทู้รักๆใคร่ๆ ว่าทำไมฝ่ายชายไม่มองข้ามเรื่องรูปร่างหน้าตาของฝ่ายหญิง แล้วมามองกันที่นิสัยใจคอ


เรื่องแบบนี้ดูจะไม่ใช่สิ่งที่เพิ่งเกิด


ในยุคสมัยโรมัน ผู้หญิงที่มีรูปร่างอวบอิ่ม แสดงถึงการเป็นมีร่างกายที่สมบูรณ์ รูปร่างแบบนี้จึงเป็นที่นิยมดังที่สะท้อนออกมาในภาพวาด และงานศิลปะ

ในแผ่นดินจีนเมื่อประมาณ 1,000 ปีก่อน ความงามถูกประเมินกันด้วยขนาดเท้าที่ยิ่งเล็กก็ยิ่งสวย แม้ว่าการทำแบบนี้จะทำให้เดินเหินด้วยความยากลำบาก แต่กลับกลายเป็นกระแสนิยมในยุคนั้น โดยเชื่อกันว่าจุดเริ่มต้นของสิ่งนี้ คือเพื่อป้องกันเหล่าสนมนางกำนัลของฮ่องเต้หลบหนีไปได้!

ในซีกโลกตะวันตก ผิวสีแทนบ่งบอกถึงความเป็นเศรษฐี เพราะคนมีฐานะสามารถที่จะออกไปอาบแดดได้ ไม่ต้องทำงานในออฟฟิศ และปัจจุบันผิวสีแทนหมายถึงการมีสุขภาพดี


อ่านแล้วชวนให้นึกถึงคำว่า อุปาทานหมู่


และมันก็คงเป็นอุปาทานหมู่อีกเช่นกัน ที่ฝ่ายชายจะเลือกฝ่ายหญิงที่มีรูปร่างหน้าตาไปตามอุปาทานหมู่ในช่วงเวลานั้นๆ

วันเสาร์ที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

ความคิดที่ 3 : คำพูด

คำพูดของคนๆหนึ่ง จะมีผลกับเรามากขนาดไหน




ถ้าคำพูดนั้น ทำให้เรารู้สึก ด้อยลง

หรือ ทำให้หมดความมั่นใจในสิ่งที่เรากำลังเป็น




ไม่ว่าเขาคนนั้นจะทำเพื่อ แสดงความเหนือกว่า เพื่อเขาจะสบายใจ และมีความสุขจากคำพูดนั้น

หรือ เพราะเขาเป็นคนที่ขาดความมั่นใจในตัวเอง เพราะลึกๆแล้วกลัวการที่จะกลายเป็นคนต่ำต้อย




ถ้าคนเราไม่ได้กลายเป็นคนดีขึ้น หรือเลวลง จากคำพูดของใครคนหนึ่ง

และในเมื่อ สิ่งนั้นคือสิ่งที่เราพอใจ และอยากทำ

แล้วใจเราต่างหากที่จะเป็นสุข หรือเร่าร้อน จากความคิดของเราเอง




แล้วเราจะเลือก ที่จะทุกข์จากคำพูดของคนอื่น หรือ จะสุขด้วยใจของเราเอง



วันอังคารที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

ความคิดที่ 2 : Like

สัญลักษณ์ Like กับตัวเลขนับร้อยปรากฏขึ้นภายใต้บทความ "ฉันจะมีเงินหกพันล้าน"




อะไรผลักดันให้ผู้คนสนใจในบทความนี้?


อาจจะเป็นความต้องการที่ว่า ทำอย่างไรจะมีเงินมากพอ เพื่อที่จะได้ลิ้มรสอาหารแสนอร่อยในภัตตาคารหรู ใช้โทรศัพท์มือถือกับเทคโนโลยีใหม่ล่าสุด จับจ่ายใช้สอยไปกับสิ่งอำนวยความสะดวก หรือเดินทางข้ามประเทศเพื่อเที่ยวชมสิ่งแปลกใหม่


ฉันนึกไปถึงเวลาที่ฉันไปอยู่วัด


ในวัด ไม่ได้มีอาหารให้เลือกมากมาย ไม่มีเครื่องนอนนุ่มนิ่มในห้องเปิดแอร์ ไม่มีจอโทรทัศน์พร้อมชุดเครื่องเสียง
แต่ฉันก็สามารถกินอิ่ม นอนหลับ และใช้ชีวิตประจำวันต่อไปได้



สิ่งนี้มันทำให้ฉันฉุกคิดได้ว่า เราใช้ชีวิตเกินเลยคำว่าปัจจัย 4 ไปไกลแสนไกล

แต่ก็ดูเหมือนจะยังไม่เพียงพอกับใจมนุษย์?





แล้วอะไรผลักดันให้ฉันต้องขบคิดถึงเรื่องนี้?!



ความคิดที่ 1 : คิด

ระหว่างเดินกลับบ้าน บนทางที่ปกคลุมไปด้วยความว่างและความมืด

ดูจะเป็นช่วงเวลาที่ดีที่จะได้ปลดปล่อยตัวเองให้สนุกไปกับการ ขบคิด 

แล้วการขบคิด ก็พาฉันไปยังเรื่องที่ค้างคาในใจ


...


บางที มันอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้ ที่คนเราไม่สามารถจำอดีตชาติได้

เพราะเพียงชาตินี้แค่ชาติเดียว ก็ยังมีเรื่องทุกข์ใจมากมาย

หากคนเราจำอดีตชาติได้ คงจะทุกข์ใจยิ่งกว่านี้


จะเป็นไปได้ไหม ถ้าผู้คนจะบอกว่า ไม่มีทางหรอก เรื่องราวในชาติที่แล้วก็จบไปแล้ว ไม่มีทางเก็บมาคิดในชาตินี้

แต่ถ้าพวกเขารู้ว่าใครกลับมาเกิดเป็นใครในชาตินี้ มันจะมีผลต่อการปฏิบัติตัวกับคนที่พวกเขาจำได้ไหม

หรือถ้าพวกเขาสามารถปล่อยเรื่องราวค้างคาใจในชาติที่แล้วไปได้จริง การลบเรื่องราวค้างคาใจในชาตินี้ ก็คงจะทำได้ด้วยวิธีเดียวกัน เพราะมัน"จบไปแล้ว"


สำหรับฉัน การได้จดจ่ออยู่กับหนังสือ ดูจะเป็นทางออกที่ดีในการหนีปัญหาความวุ่นวายใจเหล่านั้น...